Opgegroeid tussen de klanken van Motown, Haïtiaanse folk, klassieke muziek en popiconen als The Beatles ontwikkelde Sabine McCalla een eigenzinnig geluid dat zich niet laat vangen in een genre. Als dochter van Haïtiaanse immigranten zet de zus van celliste Leyla McCalla in haar muziek verbinding tussen mensen, verhalen en vooral stijlen centraal. De singer-songwriter uit New Orleans laat hiermee culturele tradities en hedendaagse popcultuur op een organische manier samenkomen. Haar kleurrijke en meeslepende debuutalbum Don’t Call Me Baby (2025) betekende haar internationale doorbraak. Het is een gelaagde, genre-overstijgende plaat waarop Braziliaanse samba, tropicália, southern soul en rock-’n-roll elkaar ontmoeten. McCalla’s veelzijdigheid als storyteller en performer is het gevolg van een natuurlijk groeiproces van haar eerste stappen als klassiek violiste tot de toonaangevende podiumartiest die ze inmiddels geworden is. Haar brede culturele erfgoed is hoorbaar in haar warme, doorleefde zang en intuïtieve composities.
