In de jaren zeventig trok saxofonist Charles Lloyd (1938) zich terug in de plaats Big Sur, verzonken in transcendentale meditatie. Eerder, op het Monterrey Jazz Festival van 1966, viel hij op doordat hij Oosterse muziek mengde met modale jazz. Dat leidde tot optredens in rockpaleizen; hij deed zelfs mee aan het album Surf’s Up van de Beach Boys. Begin jaren 80 haalde pianist Michel Petrucciani hem terug naar de jazzscene. Lloyd had al een indrukwekkende loopbaan achter de rug, eerst snuffelend aan de blues, daarna in kringen van jazz en avant garde. Muziek is voor hem een mystiek gebeuren. Lloyd ontpopte zich langzamerhand als ‘elder statesman’ in jazz. Na zijn succesvolle dubbelalbum The Sky Will Still Be There Tomorrow (2024) kwam hij in 2025 met het indrukwekkende album Figure In Blue, ook een dubbelaar. Het motto van Charles Lloyd is ‘Go forward’; dat doet hij nog steeds met grote overtuiging.
